Kalendarium wydarzeń

Adwentowy dzień skupienia AD 2013.

dodano 18 grudnia 2013
Od kilku ju lat dzień skupienia w liturgicznym czasie Adwentu odbywa się w kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bruay La Buissière i ma on swoje tradycyjne ‘punkty’ programu, do których poza konferencją, adoracją Najświętszego Sakramentu, okazją do spowiedzi świętej i koncelebrowaną Eucharystią naleą równie: spotkanie opłatkowe i wigilijny obiad przygotowany przez Siostry Sercanki w pobliskim Fouquières-lès-Béthune oraz wspólna modlitwa za zmarłych współbraci przy zakonnym grobowcu na cmentarzu w Hesdigneul-lès-Béthune znajdującym się naprzeciw naszego dawnego domu prowincjalnego. Temu adwentowemu skupieniu przewodził nasz Przełoony Generalny, ks. Ryszard Głowacki SChr, który w czasie konferencji wskazywał na istotę swojej przełoeńskiej posługi a take, byśmy jako Chrystusowcy, pomimo rozproszenia, jakie wynika ze specyfiki naszej duszpasterskiej pracy, czuli się i byli jedną rodziną i wspólnotą. Z tym się wiąe gorliwa modlitwa za siebie nawzajem i o nowe powołania do zgromadzenia, odpowiedzialność za całe Towarzystwo (take w sensie materialnym) i realizacja na co dzień testamentu Załoyciela zawartego w parafrazie słów z arcykapłańskiej modlitwy Jezusa: UN UNUM SITIS – chcemy być jedno, chcemy tworzyć piękną wspólnotę, zatem prosimy Boga, aby nas wspierał w tym dziele i nas przemieniał. Ze swej strony pragniemy podjąć współpracę z Boą łaską, włączyć nasze ludzkie siły, musimy jednak nieustannie zadawać sobie pytanie o naszą tosamość – kim jesteśmy?; pytanie, które zostało nam przypomniane w homilii podczas Eucharystii wieńczącej nasze wspólnotowe skupienie… Po Mszy Świętej nastąpiło odczytanie Ewangelii o narodzeniu Chrystusa i złoenie yczeń: najpierw przemówił ks. Generał, który, przypominając wigilijne przemówienie Załoyciela z 1934 roku, yczył, byśmy szli, doszli i byli przy Boskiej Dziecinie w Betlejem, następnie ks. Prowincjał zwrócił się do wszystkich ze słowami yczeń i podziękowań, a potem wzajemnie składaliśmy sobie yczenia łamiąc się białym opłatkiem. Po tym pięknym, tradycyjnym, rodzinnym rytuale udaliśmy się do Hesdigneul i Fouquières. Zanim zasiedliśmy do wspólnego, rodzinnego stołu w domu prowincjalnym Sióstr Sercanek w Fouquières, by spoywać Boe dary przygotowane przez Siostry, zatrzymaliśmy się na modlitwę przy grobie naszych dziewięciu współbraci w Hesdigneul.
« wróć do listy wszystkich wpisów