Kalendarium wydarzeń

Doroczne adwentowe skupienie i świąteczne spotkanie chrystusowców z Francji.

dodano 16 grudnia 2014

Co roku w połowie adwentowego oczekiwania spotykamy się na dniu skupienia,
aby w chwili modlitwy, skupienia i adoracji rozbudzić swoją duszpasterską gorliwość i apostolski zapał, a nade wszystko umocnić swoją osobistą relację z Bogiem i jeszcze raz wybrać Go za swojego Pana i Oblubieńca, Mistrza i Zbawiciela. Rozpoczęty z pierwszą niedzielą Adwentu ROK ŻYCIA KONSEKROWANEGO, który potrwa do święta Ofiarowania Pańskiego AD 2016, jeszcze bardziej przynagla do tych działań. Albowiem pragniemy w tym szczególnym roku, idąc za myślą i zachętą papieża Franciszka zawartą w jego liście do wszystkich osób konsekrowanych z okazji Roku Życia Konsekrowanego, „dziękować Ojcu, który nas powołał do pójścia za Jezusem w pełnym posłuszeństwie Jego Ewangelii i w służbie Kościołowi oraz wlał w nasze serca Ducha Świętego, dającego nam radość i sprawiającego, że świadczymy całemu światu o Jego miłości i Jego miłosierdziu”. Cele i zadania tego czasu łaski przedstawiał nam w konferencji ascetycznej ks. Tomasz Mikulak SChr, duszpasterz z Bruay La Buissière, w którym to odbywaliśmy nasze adwentowe skupienie. Owa konferencja była refleksją nad owym papieskim dokumentem oraz nad przemówieniami kard. Augusta Hlonda skierowanymi do pierwszych chrystusowców. Wchodzimy w ten rok z głębokim pragnieniem owocnego jego przeżycia i ośmielamy się Was, Drodzy Czytelnicy i Przyjaciele, prosić o modlitewne towarzyszenie i wsparcie, byśmy w tym roku nie tylko wspominali i opowiadali swoją chwalebną przeszłość, ale także budowali nową wielką, historię… wpatrywali się w przyszłość, ku której kieruje nas Duch, aby znów dokonywać wielkich dzieł” (por. FRANCISZEK, «List apostolski do wszystkich osób konsekrowanych z okazji Roku Życia Konsekrowanego»; JAN PAWEŁ II, «Posynodalna adhortacja apostolska Vita Consecrata, 110). W mszalnej homilii ks. Jerzy Chorzempa SChr, duszpasterz polonijny z greckiego Peloponezu przypomniał nam o niezbywalnej godności dzieci Bożych, którą otrzymaliśmy w sakramencie chrztu i którą pogłębiliśmy w zakonnej konsekracji oraz zachęcał do nieustannego uwielbienia i dziękczynienia Bogu za otrzymywane łaski i dary, powtarzając za Psalmistą: „Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, Jego chwała będzie zawsze na moich ustach” (Ps 34[33],2).
Nasze adwentowe skupienie, na które zjawiliśmy się niemalże w komplecie, łączy się już tradycyjnie ze spotkaniem opłatkowym: w tym prostym geście łamania się białym chlebem składaliśmy sobie najserdeczniejsze życzenia – wyrażaliśmy wzajemnie wdzięczność za dar i obecność oraz życzyliśmy sobie błogosławieństwa Bożego na codzienne posługiwanie duszpasterskie, by ono było owocne i by doprowadziło do świętości – do wiecznego zjednoczenia z Bogiem nas i tych, do których jesteśmy posłani… Całość spotkania zakończyła braterska agapa przygotowana przez Siostry Sercanki z oddalonego o ok. 10 km od Bruay Fouquières-lès-Béthune, podczas której nie zabrakło tradycyjnych wigilijnych potraw. Po drodze do Fouquières zatrzymaliśmy się na krótkiej modlitwie przy grobie naszych Współbraci w Hesdigneul-lès-Béthune.

« wróć do listy wszystkich wpisów