Kalendarium wydarzeń

W tytularne święto zgromadzenia…

dodano 22 listopada 2015

„Królestwo Chrystusowe raz jeszcze odnowi świat i potężnieć będzie jako panowanie prawdy i życia, świętości i łaski, sprawiedliwości, miłości i pokoju” (Sługa Boży kard. August Hlond, Słowo wstępne do «Ruchu katolickiego», prasowego organu Akcji Katolickiej). Każdego roku słowa te towarzyszą nam – chrystusowcom, duchowym synom kard. Hlonda – w celebrowaniu uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, tytularnej uroczystości zgromadzenia. W tym dniu bowiem pragniemy modlić się za siebie wzajemnie i za całą wspólnotę, by Chrystus – Pan całego wszechświata miał nas w swojej opiece oraz nieustannie udzielał swoich łask i darów w dalszym rozwoju. O to modlitewne wsparcie ośmielamy się nieustannie prosić naszych Parafian, Przyjaciół, Dobroczyńców oraz Was, drodzy Czytelnicy… Bo w naszych sercach rodzi się wciąż pragnienie poświęcenia się na szczytną służbę Bożego królestwa prawdy, pokoju i zbawienia (por. formuła profesji zakonnej, UiDTChr, 92) a zadanie to wcale niełatwe…, zatem wspomniana prośba o modlitewne towarzyszenie, zatem ciągła praca nad sobą: doskonalenie się w cnotach i walka z wadami.
Przeżywany, a raczej zbliżający się już do końca, Rok Życia Konsekrowanego daje nam znakomitą okazję, by ów trud pracy nad sobą podejmować, by doświadczać radości z życia całkowicie poświęconego Panu. Jest to czas, w którym dziękujemy Bogu Ojcu, że nas powołał do pójścia za Jezusem w pełnym posłuszeństwie Jego Ewangelii i w służbie Kościołowi, że wlał w nasze serca Ducha Świętego dającego nam radość i sprawiającego, że świadczymy całemu światu o Jego miłości i miłosierdziu. Jest to czas spoglądania w przeszłość z wdzięcznością, poszukiwania i powracania do pierwszej gorliwości, przeżywania teraźniejszości z pasją oraz przyjęcia przyszłości z nadzieją (por. list Ojca Świętego Franciszka do osób konsekrowanych na rozpoczęcie Roku Życia Konsekrowanego). Pomagają w tym przeżywane rokrocznie zakonne rekolekcje i comiesięczne dni skupienia: w tym szczególnym czasie nasze doroczne ćwiczenia duchowe odbyliśmy na ziemi uświęconej posługiwaniem świętego Proboszcza z Ars a prowadzący je nasz zakonny Współbrat, ks. Wiesław Wójcik SChr, dyrektor Instytutu Duszpasterstwa Emigracyjnego i krajowy moderator Ruchu Apostolatu Emigracyjnego bardzo mocno zachęcał do powracania do tej gorliwości, którą pałaliśmy w pierwszych chwilach pobytu w zgromadzeniu (nowicjat, seminarium). Ks. Mariusz Urbanowski SChr, ojciec duchowny naszego zakonnego seminarium i ks. prof. Paweł Bortkiewicz SChr przybywając do nas każdego miesiąca i przewodząc naszym skupieniom, jak również przybyły we wrześniu br. do pracy w Aulnay sous Bois, poprzedni ojciec duchowny seminarium ks. Piotr Lizoń SChr, przypominali i przypominają o wierności zakonnym ślubom i konstytucjom, o wierności pobożnym praktykom wpisanych w nasze życie duchowe i zapisanych w Ustawach i Dyrektorium Towarzystwa Chrystusowego. Poszczególne praktyki stanowiły tematy kolejnych ascetycznych konferencji. Ich wierne i gorliwe spełnianie pomaga nam dobrze, ofiarnie oraz pięknie realizować nasze powołanie i duszpasterską posługę, która dzięki głębokiemu życiu modlitwy staje się bardziej efektywna i owocna. Ta wierność i gorliwość zaś pozwoli faktycznie realizować duchowy testament Założyciela, który do naszych starszych Współbraci na zakończenie pierwszych powojennych rekolekcji mówił: „Idźmy na całego – z Bogiem i Matką Najświętszą! Wszystko dla Boga! Wszystko dla dusz! Wtedy skrystalizuje się duch zakonny, duch totalnego oddania się dla Boga i dusz zbawienia. […] Oddajcie się więc na całego Bogu i polskiemu ludowi! Wtedy to wszystko sprowadzi na was błogosławieństwo Boże.” (z przemówienia kard. Augusta Hlonda wygłoszonego 24 sierpnia 1945 r. na zakończenie rekolekcji zakonnych w Towarzystwie Chrystusowym)
Nasza osobista formacja to tylko jeden z aspektów przeżywania tego szczególnego roku. Ponadto staraliśmy się włączać bądź organizować przeróżne spotkania osób, które na co dzień potwierdzają swoje całkowite oddanie się Chrystusowi przez życie według rad ewangelicznych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. O niektórych inicjatywach można było przeczytać w naszym tygodniku. Ks. Ryszard Fyda SChr co roku bierze udział w święto Ofiarowania Pańskiego w spotkaniu osób konsekrowanych archidiecezji Dijon z okazji, obchodzonego w tym dniu od 1997 roku, Dnia Życia Konsekrowanego. Na tegoroczne obchody tego dnia do kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bruay La Buissiere zaprosiliśmy ‘polonijne’ wspólnoty zakonne i na wspólnej modlitwie z parafianami zgromadzili się pracujący w tej wspólnocie chrystusowcy i felicjanki, oblaci z Vaudricourt, sercanki z Fouquieres-les-Béthune, mieszkająca w Haillicourt wdowa konsekrowana oraz ks. Władysław Dobroć SChr z Dunkierki, zakonny Współbrat miejscowych duszpasterzy (zob. T. MIKULAK, «Nowsze i starsze tradycje w parafii Bruay La Buissiere», GK LVI[2015], nr 8[2578], s. 14-15). Podobne spotkanie dla osób konsekrowanych dekanatów Pays de la Lys i Béthune-Bruay, w którym uczestnicy spotkania z Bruay mogli się ponownie spotkać odbywało się 10 dni później w Karmelu w Fouquieres-les-Béthune.
Szczególny wymiar mają te inicjatywy, które zachęcają do gorliwej i ufnej modlitwy za powołanych do służby Bożej i o nowe i święte powołania. Wieloletnia inicjatywa o nazwie «Monastere Invisible (Niewidzialny Klasztor)» w archidiecezji Dijon w Roku Życia Konsekrowanego zaproponowała modlitwę w intencji zakonnych wspólnot działających na terenie tej archidiecezji. Skoro od 25 lat ‘na stałe’ opiekujemy się Polonią z departamentu Côte d’Or (obecnie ks. Ryszard Fyda SChr) to w programie modlitwy znalazła się prośba w intencji dzieł Towarzystwa i o nowe powołania: byliśmy ‘omadlani’ w miesiącu kwietniu br. Już po raz drugi na początku maja gościliśmy w naszych parafiach w regionie paryskim, jak i na północy Francji młodszych Współbraci – kleryków naszego seminarium ze swoimi moderatorami. Poza dzieleniem się świadectwem powołania i zachęcali do modlitwy za siebie, za tych wszystkich, których Pan powołał do wyłącznej służby dla siebie oraz o nowe powołania i o odwagę do pójścia za Bożym wołaniem dla wielu młodych. Zaproponowali naszym parafianom DUCHOWĄ ADOPCJĘ POWOŁANYCH czyli codzienną modlitwę za wstawiennictwem bł. Jerzego Popiełuszki w intencji młodego człowieka, którego Pan powołuje do Towarzystwa Chrystusowego, by dobrze rozeznał swoje powołanie (zob. «We Wspólnocie polonijnej Bruay La Buissiere», GK LVII[2015] nr 20[2590], s. 19)…
 
Panie Jezu Chryste, który powołałeś bł. księdza Jerzego Popiełuszkę do świętej posługi kapłańskiej w Twoim Kościele. Przez Jego wstawiennictwo zawierzam Ci serce i drogę życia tego, którego wzywasz do służby Tobie w Towarzystwie Chrystusowym. Wspieraj go, Panie, w dobrym rozeznaniu powołania, umacniaj jego wiarę, utwierdzaj w dobrym i strzeż przed wszelkim złem.
Maryjo, Królowo Towarzystwa Chrystusowego, otaczaj opieką wezwanych przez twojego Syna do służby Bogu i Polonii Zagranicznej.

Seigneur Jésus Christ Toi qui as appelé le bienheureux Pere Jerzy Popiełuszko au service sacré en tant que pretre dans Ton Église. Par son intercession je Te confie le cour et le chemin de vie de celui que Tu appelles a Ton service a la «Societas Christi». Soutiens-le dans un discernement de la vocation, fortifie sa foi, affermis-le dans le bien et protege-le du mal.
Vierge Marie, Reine de la «Societas Christi», entoure de Ta protection tous ceux qui sont convoqués par Ton Fils au service de Dieu et des Polonais du monde entier.
 
Polonijne spotkania i pielgrzymki organizowane przez katolickie organizacje działające w Nord i Pas-de-Calais również akcentowały przeżywany w Kościele Rok Życia Konsekrowanego. Dzień skupienia dla katechetek w Blangy sur Ternoise pozwolił na zapoznanie się z dziełem życia św. Teresy od Jezusa (w 500 rocznicę jej urodzin) oraz działalnością Instytutu Świeckiego Notre Dame de Vie opartym na duchowości karmelitańskiej a katechetkom towarzyszyli chrystusowcy i felicjanki z Bruay oraz kapłan ze zgromadzenia Misjonarzy Świętej Rodziny z Calonne Ricouart (zob. T. MIKULAK, «Dzień skupienia dla katechetów», GK LVII[2015], nr 15[2585], s. 17) a na dorocznej pielgrzymce Polonii z północnej Francji zauważyć można liczny zastęp osób zakonnych: poza kapłanami diecezjalnymi byliśmy obecni my – chrystusowcy (i stanowiliśmy najliczniejszą reprezentację), a także oblaci, pallotyn oraz żeńskie wspólnoty felicjanek, sercanek a także posługujące pośród włoskich emigrantów Siostry Misjonarki Maryi Niepokalanej Królowej Pokoju. (zob. T. MIKULAK, «Pelerinage des Polonais du Nord et Pas-de-Calais a Dadizele», ‘Regarde en marche. Paroisse Saint-Joseph en Haute-Deule’ nr 223, s. 4) Te ostatnie w październiku 2015 r. obchodziły 25-lecie swojej obecności w Montigny en Ostrevent, gdzie duszpasterską posługę dla wspólnoty francuskiej i osób polskiego pochodzenia sprawuje ks. Andrzej W. Sowowski SChr. Podobny jubileusz naszej stałej obecności i duszpasterskiej posługi przeżywali Polacy w Dijon (zob. R. FYDA, «‘Wszystko dla Boga i Polonii’ 1990-2015», GK LVII[2015], nr 34[2604], s. 16-17). Poznawaniu różnych form duchowości (np. ignacjańskiej) służyło również powierzanie innym zgromadzeniom prowadzenie parafialnych rekolekcji i dni skupienia w okresie Wielkiego Postu: odbywający się w sobotę 14 marca br. parafialny dzień skupienia w Les Gautherets poprowadziły siostry C.P.C.R. z Chabeuil (zob. T. TOBYS, «Rekolekcje w parafii St Vallier», GK LVI[2015], nr 13[2583], s. 15). Dodajmy również, że zaangażowaliśmy się w ‘sprowadzenie’ na teren jednej francuskich diecezji polskich sióstr karmelitanek (zob. R. FYDA, «Beaune: Nowa fundacja polskich Karmelitanek», GK LVII[2015] nr 35[2605], s. 19).
Braterskie spotkania, mniej lub bardziej formalne, pozwalały na wzajemne umacnianie się w powołaniu a przede wszystkim więzi braterskich (co też w pewnym sensie stanowi nasze duchowe dziedzictwo, bo przecież Kardynał Założyciel przypominał, byśmy byli jedno – un unum sitis i by między nami nie było dali). Dlatego staramy się uczestniczyć w comiesięcznych skupieniach i dorocznych zakonnych rekolekcjach, dlatego pozytywnie odpowiadamy na apel naszego Przełożonego Generalnego i bierzemy udział w wakacyjnych dniach wspólnoty w Domu Głównym w Poznaniu. Bo podczas takich spotkań można uczyć się prawdziwej radości. Radości do której zachęca papież Franciszek: zachęca on nas do radosnego przeżywania naszego powołania, naszej zakonnej konsekracji i do ukazywania piękna życia całkowicie poświęconego Bogu (por. List Okólny do osób konsekrowanych z 2 lutego 2014 r. Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego)
Módlmy się więc za siebie wzajemnie, byśmy wiernie realizowali powołanie jakim nas Bóg obdarzył, byśmy mogli budować Boże królestwo tutaj na ziemi, królestwo, które raz jeszcze „odnowi świat i potężnieć będzie jako panowanie prawdy i życia, świętości i łaski, sprawiedliwości, miłości i pokoju” (Sługa Boży kard. August Hlond) i abyśmy mogli się spotkać kiedyś w niebie.
A powyższy artykuł ukazał się w „Głosie katolickim” na Niedzielę Chrystusa Króla (T. MIKULAK, «W tytularne święto zgromadzenia…», GK LVII[2015], nr 41[2611], s. 16-17). Ponadto niedzielne rozważanie w tym numerze zostało przygotowane przez duszpasterza powołaniowego naszego zgromadzenia, ks. Marcina M. Stefanika SChr (M.M. STEFANIK, «Jego panowanie ma na imię „Służba”», GK LVII[2015], nr 41[2611], s. 4).
Podobnie jak w roku ubiegłym autorem adwentowego rozważania na pierwszą niedzielę grudnia, kiedy to po raz kolejny wspieramy duchowo i materialnie naszych braci i siostry na Wschodzie (zwłaszcza w krajach dawnego Związku Sowieckiego), jest ks. Paweł Witek SChr, który przez kilka miesięcy posługiwał w Aulnay sous Bois a wcześniej wiele lat – na Ukrainie i w Kazachstanie: P. WITEK, «Głos wołającego na pustyni», GK LVII[2015], nr 43[2613], s. 4.

« wróć do listy wszystkich wpisów